Kimlik mitlerinin, güçlerin ve kolektif anıların bir ifadesi olarak okunan mimari, serginin kahramanıdır. Avusturya-Macar Dönemi'nden sosyalist Yugoslavya'ya, modernizmlerin ve bölgeselliklerin mevsimlerinden geçerek, en son eğilimlere kadar, hem yerel özellikler hem de ulusötesi etkiler sergilerle, kültürel sınırların ne kadar geçirgen olduğunu vurguluyor. Diptych'ler aynı tipte ve geri çekilme üç andaki binaları sunar: Birinci Dünya Savaşı'na yakın yıllar, iki savaş arasındaki dönem ve ikinci görev döneminden Berlin Duvarı'nın düşüşüne ve Sloven Cumhuriyeti'nin doğumuna kadar. Sergi bizi, birlikte yaşama, gerginlik ve ortak kimliklerin yaşayan bir ifadesi olarak bina üzerinde düşünmeye davet ediyor. Fotoğrafçılar, karşılaştırma perspektifinde bakış açılarını yeniden düşünmeye çağrıldı. Çerçevenin veya mimarinin münhasırlığı, şekiller, malzemeler ve ideolojiler arasındaki diyalektik görsel diyalog için yer bırakır.
